„Granica” - streszczenie szczegółowe - strona 29
      Granica | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Granica

„Granica” - streszczenie szczegółowe

Ostatniego dnia zadzwonił do niego doktor Lefeld, który poinformował go, że Justyna w nocy chciała się otruć, lecz wystarczyło płukanie żołądka. Pojechał do niej. Żaliła się, że doktor nie chce jej zostawić w spokoju. Odesłała pielęgniarkę, przysłaną przez lekarza. Zaczęli się spierać, a Ziembiewicz miał wrażenie, że Justyna jest bardziej przytomna niż w ostatnich tygodniach. Zapytał się, czego właściwie chce, a ona odpowiedziała, że chce by ją zostawił, by mogła robić, co chce. Wtedy spytał, czemu go męczy i za co się na nim mści. Zenon znał prawdziwe przyczyny jej choroby.

Mówił, że do niczego jej wtedy nie namawiał, że sama podjęła taką decyzję, że wiedziała doskonale, iż nie zostawiłby jej bez pomocy, gdyby urodziła to dziecko. Zarzuciła mu, że wiedział, jak bardzo pragnęła tego dziecka, a mimo to dał jej pieniądze na zabieg. Zapytał jej, co wtedy mógł zrobić poza daniem jej tych pieniędzy. Odrzekła, że gdyby ich jej nie dał, to dziecko by teraz żyło. Mówiła, że od jego pieniędzy się wszystko zaczęło, jej późniejsza choroba i szaleństwo, a on chciał się jej tylko pozbyć, bo miał narzeczoną. Zapytała, czy nie boi się nadal do niej przychodzić. Wyznała, że każdej nocy w snach słyszy głosy zmarłych, które nakazują jej go zabić. Dodała, że wie, że jedynym sposobem na skończenie jej męki jest właśnie zabicie jego.

Zenon zostawił ją i pojechał do doktora Lefelda. Chciał, by pielęgniarka jak najszybciej zamieszkała z Justyną. Do domu wrócił późnym wieczorem. Tego dnia Elżbieta dostała kolejną kopertę adresowaną pismem maszynowym, a w niej bibułki spięte drucianą sprzączką. Nie chciała wierzyć w to, co czytała. Była to wiadomość o pierwszym straconym robotniku. Tak zastał ją Zenon. Przeczytał kartki i powiedział, że to nieprawda, że nie należy w to wierzyć, chcąc bardziej niż żonę przekonać do tych słów siebie. Zarzucił jej, że nadal jest sentymentalną panienką, która mieszkała w kamienicy na Staszica. Zapytał ją, czy wie, co stało się z mężem Jasi Gołąbskiej. Poinformował żonę, że zmasakrowane ciało Gołąbskiego znaleziono na przedmieściu. Dopiero teraz okazało się, kto go zabił. O ten czyn podejrzewano robotników. Elżbieta stwierdziła, że zmarła ostatnia osoba, która mieszkała pod podłogą salonu Kolichowskiej.


Zenon wybuchł gniewem, mówiąc, że teraz każdy zrzuca z siebie odpowiedzialność za strzelanie do robotników i stara się obwinić właśnie jego jako prezydenta miasta. Zarzuciła mu, że zapomniał kim jest i stanął po tej stronie, po której nie chciał. Po kłótni Zenon wyszedł z domu. Przesiedział w parku wiele godzin, obserwując swój dom. Kiedy wrócił, zastał w salonie matkę. Zaczął jej mówić o swoich kłopotach, na co odparła, że ma wrogów, ponieważ zajmuje wysokie stanowisko. Opowiadała o tym, co udało mu się zrobić dla miasta. Według niej nie był winien, że nie udało mu się wszystko i zabrakło środków. Przecież byli dobrzy, ponieważ nie wypuszczali z niczym biedaków, którzy codziennie przychodzili pod ich dom. Powiedział jej, że tak naprawdę to wszystko jest iluzją, bo jest się takim człowiekiem, jakim widzą go inni.

Poszedł do żony. Jednak cały czas myślał o Justynie. Powiedział Elżbiecie, że Bogutówna próbowała popełnić samobójstwo. I nagle obwinił żonę, że wtedy wezwała do siebie Justynę, że z nią rozmawiała, a rozmowa ta wpłynęła na dalsze wydarzenia. Kobieta próbowała się bronić, mówiąc, że nie mogła niczego przewidzieć, a Justyna nawet nie wiedziała o jej istnieniu. Zenon zapytał, dlaczego to zrobiła. Odparła, że wtedy wyrzekła się jego dla innej, lecz musiała wiedzieć, dla kogo to robi. Ziembiewicz zarzucił jej, że robiła wszystko dla siebie, że razem kierowali się wyłącznie swoim dobrem, a w rzeczywistości niczego nie zrobili dla Justyny. Zbudowali swoje szczęście na jej tragedii.

ZAKOŃCZENIE

Nikt nie potrafił zrozumieć, w jaki sposób udało się Justynie wejść do gabinetu Zenona, w okresie, kiedy wzmożono wszelkie środki ostrożności. Sekretarka tłumaczyła, że wzięła dziewczynę za jakąś biedaczkę, która przyszła prosić prezydenta miasta o pomoc. Ziembiewicz kazał przecież ją wpuścić. Po chwili usłyszano krzyk. W gabinecie leżał nieprzytomny Zenon, a dziewczyna chciała najwyraźniej wyskoczyć przez okno. Wezwano żonę i lekarza, a Justynę zamknięto w osobnym pokoju, gdzie się uspokoiła. Zenon miał twarz i gardło poparzone jakimś kwasem żrącym.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30  


Szybki test:

Do manifestujących robotników strzelano:
a) przed kościołem farnym
b) przed ratuszem
c) w fabryce
d) na Placu Bankowym
Rozwiązanie

Od matki przed ślubem Elżbieta dostała jedno z futer i:
a) złote spinki
b) diamentowy pierscień
c) srebrny naszyjnik
d) sznur pereł
Rozwiązanie

Jeszcze przed ślubem Zenona i Elżbiety Justyna Bogutówna zaczęła pracować:
a) cukierni
b) w sklepie bławatnym
c) fabryce
d) u Tczewskich
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Granica” - streszczenie szczegółowe
Geneza „Granicy” Nałkowskiej
„Granica” - czas i miejsce akcji
„Granica” - interpretacja i wieloznaczność tytułu
Życiorys i twórczość Nałkowskiej
„Granica” jako powieść psychologiczna – nowatorstwo dzieła
Cechy powieści Nałkowskiej
Główne wątki występujące w „Granicy”
„Granica” - plan wydarzeń
Filozofia w „Granicy” - „Jakimi ludźmi jesteśmy naprawdę? Czy takimi, jakimi nas widzą inni, czy też takimi, za jakich sami się uważamy?”
Problem moralności w „Granicy”
Obraz społeczeństwa w „Granicy”
Droga kariery Zenona Ziembiewicza
Obrona i oskarżenie Ziembiewicza
Motyw kobiety w „Granicy” Zofii Nałkowskiej
Kariera i władza w „Granicy”
Motyw żony w „Granicy”
Motyw matki w „Granicy”
Obraz miłości w „Granicy”
Motyw choroby, cierpienia, śmierci w „Granicy”
Inne motywy literackie występujące w Granicy
Najważniejsze cytaty z „Granicy”
Bibliografia




Bohaterowie
Zenon Ziembiewicz - charakterystyka
Justyna Bogutówna - charakterystyka
Elżbieta Biecka (później Ziembiewicz) - charakterystyka
Cecylia Kolichowska (z domu Biecka) - charakterystyka
Pozostali bohaterowie „Granicy”





Tagi:
• Ziembiewicz • Zenon Ziembiewicz • Granica Zofia Nałkowska • Granica Zofii Nałkowskiej • Granica opracowanie • Opracowanie Granicy Zofii Nałkowskiej • Streszczenie Granicy • Powtórka z Granicy • Biecka • Warstwy społeczne w Granicy