„Granica” - streszczenie szczegółowe - strona 26
      Granica | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Granica

„Granica” - streszczenie szczegółowe

Działalność Ziembiewicza była wychwalana na łamach gazet, lecz sprawy zaczęły przybrać niekorzystny obrót. Dzierżawca budynku klubu nocnego wygrał proces sądowy i miasto mogło zostać obciążone kosztami odszkodowania. Na jesieni cofnięto fundusze, przyznane na rozbudowę domów dla robotników i prace zostały wstrzymane. Robotnicy zaczęli domagać się niewypłaconych pieniędzy. Dla Zenona nastały trudne dni. Myśli o nieudanych projektach i narastających problemach, zatruwały jego umysł. Każdego poranka budził się wcześnie, wypełniony nieustannym lękiem. Nawet świadomość bliskości żony już go nie uspokajała. Wiedział, że i ona odczuwa coraz większy niepokój. Potrafiła zarzucić mu, że jest inny, kiedy jest z nią, a zupełnie zmienia się między ludźmi.

Po raz pierwszy Elżbieta zauważyła tę charakterystyczną odmienność osobowości męża podczas obiadu u Cecylii Kolichowskiej, po przyjeździe Karola. Zenon powiedział wówczas, że jak każda matka ciągle mówi o dziecku, że zbyt długo się ubiera i zawsze się spieszy – jak wszystkie kobiety. Te uwagi, wypowiadane co prawda tonem żartobliwym, zabolały Elżbietę. Tym bardziej, że wiedziała, w jakim stopniu są bezpodstawne. Nigdy nie krytykował jej, kiedy byli sami, lecz wystarczyło, że wchodziła pani Żancia lub ktoś ze służby, by Zenon upokarzał ją.

Zenon zmieniał się również pod względem sposobu bycia. Zazwyczaj był małomówny i skupiony, lecz wystarczyło, że znalazł się wśród innych. Stawał się wesoły, niespokojny i dominujący. Elżbieta winiła siebie, że Zenon jest osamotniony w tym wszystkim i najwyraźniej się męczy ze sztuczną postawą wobec świata. Wyczuwała, że jednej cechy mąż w niej naprawdę nie lubił. Złościł się, że tak chętnie pomagała innym w ich beznadziejnych sprawach, że potrafiła wyciągać pomocną dłoń do opuszczonych kobiet, żebraków, robotników. Potrafił wypomnieć jej znajomość z Marianem Chąśbą.

W dniu, w którym odbywał się raut w domu Ziembiewiczów, Zenon po południu poszedł do Justyny. Wcześniej dostał od niej wiele listów, które wydały mu się dziwne i niepokojące. Dziewczyna siedziała na łóżku, nie reagując na jego wejście. Powiedziała, że nie potrzebuje pieniędzy, ponieważ przysyłał jej wystarczające kwoty. Zapytał, dlaczego odeszła z pracy w cukierni, na co odparła, że nie podobało się jej tam od początku. Nie potrafiła mu jednak wyjaśnić konkretnie, co jej się nie podobało. Spytał więc, czy jest jej dobrze w wynajmowanym pokoju.


Wyjaśniła, że byłoby jej dobrze, gdyby nie odwiedziny pewnego mężczyzny, który czasami przychodzi do Niestrzępów i o którym słyszała, że zabił własną żonę, która jednocześnie była siostrzenicą staruszków. Justyna zaczęła płakać i żalić się, że całe dnie przepłakuje. Zenon pomyślał, że Bogutówna potrzebuje opieki lekarskiej. Wyszedł od niej z ciężkim sercem i wyrzutami, że zostawia ją samą w takim stanie. Nie miał z kim podzielić się swoimi troskami. Jedyną osobą była Elżbieta.

Zainteresowała się jego zdenerwowaniem, kiedy zostali sami po przyjęciu. Był najwyraźniej przygnębiony i zachowywał się normalnie, nie przyjmując swoich sztucznych póz. Elżbieta zapytała go, czy wie, że Justyna już nie pracuje w cukierni. Odpowiedział, że był u niej po południu. Wyznał, że Justyna zachowywała się nienormalnie i że już wcześniej zaobserwował u niej pewne objawy, lecz nie przywiązywał do nich uwagi. Elżbieta spytała, czy jej choroba ma związek z usunięciem ciąży. Zenon zaprzeczył i dodał, że już na jesieni zauważył u Justyny apatię i początki depresji. Elżbieta dopiero teraz zrozumiała, że Justyna nie jest dla nich zagrożeniem z zewnątrz, że istnieje od początku jej miłości do Zenona i rozwija się w ich życiu wewnętrznym, na co ona już nie miała wpływu. Zenon uznał, że powinni posłać do Bogutówny lekarza specjalistę.

Elżbieta miała nadzieję, że tym razem nie będzie musiała niczego załatwiać, lecz Zenon zareagował gniewem i odparł, że od niej zależy, co zrobi. Zaczął mówić, że inni mają więcej takich przygód, lecz tylko on ponosi konsekwencje, że nie potrafi się od tego uwolnić. Elżbieta próbowała go bronić, uznała, że to dlatego, że jest lepszy od tych innych. Zenon zdenerwował się jeszcze bardziej i powiedział, że nie jest lepszy, bo przecież jest z nią, a Justyna jest tam sama, wśród obcych ludzi.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30  


Szybki test:

Jeszcze przed ślubem Zenona i Elżbiety Justyna Bogutówna zaczęła pracować:
a) fabryce
b) u Tczewskich
c) cukierni
d) w sklepie bławatnym
Rozwiązanie

Kiedy Zenon po raz pierwszy zobaczył Justynę Bogutównę w ogrodzie w Boleborzy miała:
a) dziewiętnaście lat
b) dwadzieścia dwa lata
c) szesnaście lat
d) dwadzieścia lat
Rozwiązanie

Jasia Gołąbska zmarła:
a) z głodu
b) na gruźlicę
c) raniona podczas robotniczej manifestacji
d) z przemęczenia
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Granica” - streszczenie szczegółowe
Geneza „Granicy” Nałkowskiej
„Granica” - czas i miejsce akcji
„Granica” - interpretacja i wieloznaczność tytułu
Cechy powieści Nałkowskiej
Główne wątki występujące w „Granicy”
„Granica” - plan wydarzeń
Życiorys i twórczość Nałkowskiej
„Granica” jako powieść psychologiczna – nowatorstwo dzieła
Obraz społeczeństwa w „Granicy”
Droga kariery Zenona Ziembiewicza
Obrona i oskarżenie Ziembiewicza
Filozofia w „Granicy” - „Jakimi ludźmi jesteśmy naprawdę? Czy takimi, jakimi nas widzą inni, czy też takimi, za jakich sami się uważamy?”
Problem moralności w „Granicy”
Motyw kobiety w „Granicy” Zofii Nałkowskiej
Kariera i władza w „Granicy”
Motyw żony w „Granicy”
Motyw matki w „Granicy”
Obraz miłości w „Granicy”
Motyw choroby, cierpienia, śmierci w „Granicy”
Inne motywy literackie występujące w Granicy
Najważniejsze cytaty z „Granicy”
Bibliografia




Bohaterowie
Zenon Ziembiewicz - charakterystyka
Justyna Bogutówna - charakterystyka
Elżbieta Biecka (później Ziembiewicz) - charakterystyka
Cecylia Kolichowska (z domu Biecka) - charakterystyka
Pozostali bohaterowie „Granicy”





Tagi:
• Ziembiewicz • Zenon Ziembiewicz • Granica Zofia Nałkowska • Granica Zofii Nałkowskiej • Granica opracowanie • Opracowanie Granicy Zofii Nałkowskiej • Streszczenie Granicy • Powtórka z Granicy • Biecka • Warstwy społeczne w Granicy
Partner serwisu: