„Granica” - streszczenie szczegółowe - strona 22
      Granica | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Granica

„Granica” - streszczenie szczegółowe

Pewnego dnia, po wyjściu ze sklepu, zobaczyła Franka Borbockiego, brata Jasi, który czekał na nią. Pomyślała, że coś mogło stać się z Jasią, której nie widziała od jesieni, kiedy to zmarła stara Borbocka. Nie miała czasu, a poza tym wolała nie pojawiać się w kamienicy Kolichowskiej. Franek poinformował ją, że przed południem zmarła córeczka Jasi, Jadwisia i Gołąbska prosi, żeby przyszła. Justyna rozpłakała się. Za nieszczęścia Jasi obwiniała jej męża, lecz Franek zaczął go bronić. Czuła, że Borbocki jej nie lubi, choć wcześniej podobała mu się bardzo. Franek zaczął opowiadać o szwagrze, o jego staraniach o pracę, której nie mógł dostać, bo miał przestrzelone płuco, a potem wplątał się w różne sprawy. Kiedy weszli do mieszkania Jasi, kobieta zaczęła płakać. Justyna próbowała ją uspokoić, mówiąc, że dziewczynka teraz już nie męczy się.

Na trzeci dzień odbył się pogrzeb małej Jadwisi. Justyna poszła na grób matki. W cztery miesiące później zmarła na gruźlicę Jasia Gołąbska. Po śmierci córeczki rozchorowała się na dobre i leżała w swoim łóżku, mając często przywidzenia, że jej matka nadal żyje, że mała Jadwisia jest obok, a jej mąż wraca. Justyna przychodziła do niej rzadko, najczęściej w nocy i to ona znalazła ciało Jasi.

W sklepie pracowała do jesieni, z czasem zastępując Torucińską na kasie. Właściciel sklepu był z niej zadowolony i podniósł jej pensję. Od śmierci Jasi, Justyna całkowicie odizolowała się od ludzi, przestała nawet chodzić co niedzielę na cmentarz. Nadal mieszkała na Przedmieściu Chązebiańskim. Państwo Niestrzępy nie przyjmowali prawie gości, tylko czasami pojawiał się u nich mężczyzna, który dostawał obiad lub kolację. Nazywał się Andrzej Podebrak. Stara Niestrzępowa często opowiadała Justynie o swojej siostrzenicy, której dwie fotografie stały w ich domu. Dziewczyna zmarła młodo śmiercią tragiczną.

Pod koniec września Justyna nie poszła do sklepu. Wieczorem przybiegła do niej Mańcia z pytaniem, co się stało, że Toruciński był zły, bo musiał cały dzień siedzieć na kasie. Justyna leżała na łóżku, a na pytanie Mańci odparła, że jest zmęczona i rozpłakała się.


XXI.

W tym samym roku, późną jesienią, powrócił z zagranicy Karol Wąbrowski. Już na dworcu czekał na niego Zenon i powitał go szczerze uradowany. Poinformował, że Kolichowska czuje się tak samo, a on i Elżbieta mają syna. Karol powiedział, że Zenon wygląda na człowieka szczęśliwego lub czymś zmieszanego. On jednak odparł, że raczej jak człowiek, który się spieszy. Odwiózł Karola do domu i obiecał, że zjawi się z żoną na obiedzie.

Pani Cecylia od rana oczekiwała syna. Kiedy szedł w jej stronę, widziała kogoś obcego i zupełnie jej nieznanego. Pocałował jej rękę, a ona przytuliła go do siebie. Kolichowska nie okazywała swoich uczuć. Powiedziała, że po południu zobaczy Elżbietę, która mieszka teraz w parku za miastem razem z Zenonem i jego matką, odkąd zmarł stary Ziembiewicz. Cecylia stwierdziła, że Karol nie jest w ogóle podobny do ojca. Był nawet starszy od jej pierwszego męża, kiedy widziała go po raz ostatni. Jednocześnie wróciły wspomnienia o Konstantym. Straciła z nim kontakt, kiedy okazało się, że za granicę pojechała za nim kobieta, którą poznał tu, w mieście.

Pani Cecylia nigdy by nie pomyślała, że jest w jego życiu inna kobieta niż ona. Potem przez długie lata czekała na jakiś list od niego, na wiadomość, na przypadkowe spotkanie, dopóki nie dowiedziała się, że popełnił w Paryżu samobójstwo. Dopiero teraz zapytała syna, czy wie, co stało się z kochanką ojca. Odparł, że mieszka nadal w Paryżu, ze swoją córką, która jest jednocześnie jego siostrą.

Na obiedzie zjawiła się Elżbieta. Czekano jeszcze na Zenona. Elżbieta powitała kuzyna dość chłodno, pamiętając, że to on przez wiele lat był głównym zmartwieniem ciotki. Zapytał ją o synka, co wyraźnie ją ożywiło. Opowiadała, że chłopiec ma na imię Walerian, po ojcu Zenona. Właśnie skończył trzy miesiące i jako dziecko jest czymś fascynującym. Wtedy zjawił się Ziembiewicz. Zenon roześmiał się, że żona znów mówi o dziecku, lecz on także, choć sam nie lubił nigdy dzieci, to z malcem najchętniej spędzałby wiele godzin, gdyby miał na to czas. Jego słowa uszczęśliwiły Elżbietę.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Biecka podczas pobytu w Warszawie mieszkała:
a) z matką
b) u kuzynki Kolichowskiego
c) w hotelu
d) u Tczewskich
Rozwiązanie

Pani Żancia po wizycie narzeczeństwa dała Bieckiej sygnet z herbem Ziembiewiczów i obiecała przesłać:
a) 500 rubli
b) bieliznę i obrusy
c) meble
d) bizuterię
Rozwiązanie

Zenon miał twarz i gardło poparzone:
a) siarką
b) kwasem
c) wrzątkiem
d) trucizną
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Granica” - streszczenie szczegółowe
„Granica” - czas i miejsce akcji
Geneza „Granicy” Nałkowskiej
„Granica” - interpretacja i wieloznaczność tytułu
„Granica” - plan wydarzeń
Życiorys i twórczość Nałkowskiej
„Granica” jako powieść psychologiczna – nowatorstwo dzieła
Cechy powieści Nałkowskiej
Główne wątki występujące w „Granicy”
Filozofia w „Granicy” - „Jakimi ludźmi jesteśmy naprawdę? Czy takimi, jakimi nas widzą inni, czy też takimi, za jakich sami się uważamy?”
Problem moralności w „Granicy”
Obraz społeczeństwa w „Granicy”
Droga kariery Zenona Ziembiewicza
Obrona i oskarżenie Ziembiewicza
Motyw kobiety w „Granicy” Zofii Nałkowskiej
Kariera i władza w „Granicy”
Motyw żony w „Granicy”
Motyw matki w „Granicy”
Obraz miłości w „Granicy”
Motyw choroby, cierpienia, śmierci w „Granicy”
Inne motywy literackie występujące w Granicy
Najważniejsze cytaty z „Granicy”
Bibliografia




Bohaterowie
Zenon Ziembiewicz - charakterystyka
Elżbieta Biecka (później Ziembiewicz) - charakterystyka
Justyna Bogutówna - charakterystyka
Cecylia Kolichowska (z domu Biecka) - charakterystyka
Pozostali bohaterowie „Granicy”





Tagi:
• Ziembiewicz • Zenon Ziembiewicz • Granica Zofia Nałkowska • Granica Zofii Nałkowskiej • Granica opracowanie • Opracowanie Granicy Zofii Nałkowskiej • Streszczenie Granicy • Powtórka z Granicy • Biecka • Warstwy społeczne w Granicy