ARTYKUL ------ http://ostatnidzwonek.pl/gr/tresc-2-21.html ----------------
 „Granica” - streszczenie szczegółowe - strona 21
      Granica | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Granica

„Granica” - streszczenie szczegółowe

Zjawiała się sama lub przysyłała list, donosząc mu o problemach ze zdrowiem lub jakiś innych kłopotach. Kiedyś – jeszcze przed wyjazdem do Warszawy – wyprowadziła go z równowagi. Poszedł do niej osobiście. Okazało się, że dziewczyna nie czuje się gorzej niż do tej pory. Rozpłakała się prawie, mówiąc, że nie chce być dłużej dla niego ciężarem i ponownie prosiła o załatwienie pracy w sklepie. Pamiętając jej wcześniejsze zachowanie, Zenon nie mógł być pewien, czy teraz nie wymyśli jakiś nowych rzeczy, których będzie od niego oczekiwała.

Podziękował Elżbiecie i poprosił, by zawsze była taka dobra i mądra, a ona dopiero teraz pomyślała, że przecież Zenon będzie musiał znów spotkać się z Justyną, by przekazać jej wiadomość o pracy. Nie poprosiła narzeczonego, by w jakiś inny sposób poinformował Justynę o tym, że ma iść do sklepu Torucińskiego, ponieważ nie chciała pokazać, że mu nie ufa. Kolichowska tej jesieni wróciła nieco do zdrowia i towarzyszyła narzeczonym podczas obiadu. Patrzyła na Zenona nieco przychylniej, ponieważ głównie jemu zawdzięczała powrót Elżbiety do domu. A dzięki ich ślubowi Biecka miała zostać w mieście, choć wiadomo było, że po wyjściu za mąż zamieszkają osobno.

Odnawiano już jeden z domów miejskich dla Ziembiewicza, będących niegdyś siedzibą magnatów. Elżbieta pamiętała czasy, kiedy biegała z koleżankami, by popatrzeć na ten piękny dom i zastanawiała się, kto może tam mieszkać. Teraz miała zamieszkać w nim ona. Dostała od ciotki kilka mebli z salonu. Wzięła również portret pierwszej żony Kolichowskiego. Od matki natomiast dostała sznur pereł i jedno z futer oraz zaproszenie do willi, którą Niewieska wynajęła na Południu.

Przed ślubem Zenon zawiózł Elżbietę do rodziców. Na dworcu czekała na nich bryczka z Boleborzy. Po drodze do domu pokazywał narzeczonej znajome mu miejsca, pragnąc, by na to wszystko spojrzała jego oczami. Chciał, by Elżbieta i pani Żancia polubiły się i bardzo ucieszyły go słowa matki, kiedy powitała przyszłą synową, mówiąc, że chociaż Bóg nie dał jej córki, to w tym dniu wynagrodził jej to, zsyłając Elżbietę. Po obiedzie pani Żancia chwaliła urodę Bieckiej, za co Zenon był jej wdzięczny. Elżbieta z kolei była zachwycona teściową. Ziembiewiczowa stała się dla niej uosobieniem prawdziwej matki.


Zenon zauważył, że ojciec postarzał się znacznie. Jemu także przyszła synowa przypadła do gustu. Elżbieta planowała, że wezmą do siebie rodziców Ziembiewicza, że ojciec znajdzie dla siebie jakieś zajęcie, które zastąpi mu pracę w gospodarstwie. Kiedy odjeżdżali, pani Żancia dała Bieckiej sygnet z herbem Ziembiewiczów i obiecała przesłać bieliznę i obrusy, których solidnością dziwiła się Elżbieta. Zenon pamiętał, że te obrusy przed dwoma laty haftowała w ogrodzie Justyna.

Elżbietę cieszyła sytuacja, w której zaczynało otaczać ich ludzkie dobro, a ich ślub stał się ważnym wydarzeniem dla tylu osób. Narzeczeństwo postanowiło również skorzystać z zaproszenia Niewieskiej, tym bardziej, że Zenon miał dopiero na początku grudnia objąć stanowisko prezydenta miasta. W drodze do willi Niewieskiej, zatrzymali się w jakiejś stolicy, ponieważ Zenon pragnął zapoznać się z tamtejszym budownictwem. Oglądali piękne domy w robotniczych dzielnicach, luksusowe rezydencje i przedszkola dla tysiąca dzieci. Oboje od jakiegoś czasu marzyli o własnym dziecku, lecz na razie nie mówili o tym głośno, pamiętając o tym, co przeszli z Justyną.

Nad morzem przeżyli najszczęśliwszy miesiąc w ich wspólnym życiu. Elżbieta zaszła w ciążę. Czuła się szczęśliwa, mając u boku Zenona, pogrążona w myślach o ich dziecku. W kilka dni po ich przyjeździe, zjawiła się matka Elżbiety. Towarzyszyła im podczas spacerów, przyćmiewając córkę urodą. Elżbieta nie odczuwała jednak zazdrości.

XX.

Nastała zima. Justyna wstawała przed świtem, w zimnym pokoju, który był równie lodowaty, kiedy wracała do niego wieczorem. Przed sklepem zjawiała się wcześniej, obawiając się spóźnienia. Po wejściu sprzątała i przygotowywała wszystko na przyjście klientów. Razem z nią pracował za kontuarem najstarszy syn Torucińskiego, Ludwik. W sklepie pracowali jeszcze pan Michał i Mańcia oraz żona Torucińskiego, która zasiadała za kasą. Justyna lubiła swoją pracę. Potrafiła też odpowiednio zachwalać towar i zachęcać klientki do zakupów. Nauczyła się wszystkiego dość szybko. Od dawna marzyła o byciu ekspedientką, jeszcze za czasów wspólnych zabaw z Różą w Chązebnej.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30  


Szybki test:

Ziembiewicz prowadził lokalną gazetę:
a) „Niwę”
b) „Niceę”
c) „Nawę”
d) „Nike”
Rozwiązanie

Kiedy Zenon po raz pierwszy zobaczył Justynę Bogutównę w ogrodzie w Boleborzy miała:
a) dwadzieścia lat
b) dziewiętnaście lat
c) szesnaście lat
d) dwadzieścia dwa lata
Rozwiązanie

Od matki przed ślubem Elżbieta dostała jedno z futer i:
a) srebrny naszyjnik
b) diamentowy pierscień
c) złote spinki
d) sznur pereł
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Granica” - streszczenie szczegółowe
Geneza „Granicy” Nałkowskiej
„Granica” - czas i miejsce akcji
„Granica” - interpretacja i wieloznaczność tytułu
Życiorys i twórczość Nałkowskiej
„Granica” jako powieść psychologiczna – nowatorstwo dzieła
Cechy powieści Nałkowskiej
Główne wątki występujące w „Granicy”
„Granica” - plan wydarzeń
Filozofia w „Granicy” - „Jakimi ludźmi jesteśmy naprawdę? Czy takimi, jakimi nas widzą inni, czy też takimi, za jakich sami się uważamy?”
Problem moralności w „Granicy”
Obraz społeczeństwa w „Granicy”
Droga kariery Zenona Ziembiewicza
Obrona i oskarżenie Ziembiewicza
Motyw kobiety w „Granicy” Zofii Nałkowskiej
Kariera i władza w „Granicy”
Motyw żony w „Granicy”
Motyw matki w „Granicy”
Obraz miłości w „Granicy”
Motyw choroby, cierpienia, śmierci w „Granicy”
Inne motywy literackie występujące w Granicy
Najważniejsze cytaty z „Granicy”
Bibliografia




Bohaterowie
Zenon Ziembiewicz - charakterystyka
Justyna Bogutówna - charakterystyka
Elżbieta Biecka (później Ziembiewicz) - charakterystyka
Cecylia Kolichowska (z domu Biecka) - charakterystyka
Pozostali bohaterowie „Granicy”





Tagi:
• Ziembiewicz • Zenon Ziembiewicz • Granica Zofia Nałkowska • Granica Zofii Nałkowskiej • Granica opracowanie • Opracowanie Granicy Zofii Nałkowskiej • Streszczenie Granicy • Powtórka z Granicy • Biecka • Warstwy społeczne w Granicy
Partner serwisu: