„Granica” - streszczenie szczegółowe
© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Dorota BlednickaElżbieta obserwowała Ziembiewicza, który w towarzystwie tak bardzo różnił się od znanego jej pochmurnego i gwałtownego Zenona. Stał się miły, rozmowny i uśmiechnięty. Okazało się, że znał Janka Sobosławskiego jeszcze z czasów nauki w Paryżu, gdzie byli słuchaczami na tych samych wykładach. Z Tczewską wspominał swój pobyt w Pieszni. Niewieski na wiadomość, że sprawa Ziembiewicza została definitywnie załatwiona przez Czechlińskiego, zajął się wyłącznie osobą Zenona. Elżbieta miała wrażenie, że na nowo traci Zenona, że jest on bliższy innym niż jej samej i zaczęła żałować, że poznała go z ludźmi z otoczenia matki.
Jednak, kiedy na sali odizolowali się od pozostałych, ponownie poczuła ich bliskość i zrozumienie. Elżbieta zastanawiała się, jak on, z całą swoją niezależnością, odnajdzie się na nowym stanowisku. Zenon odparł, że przecież o nic nie zabiegał, że zawsze może zrezygnować, a potem dodał, że będzie miał więcej możliwości i więcej swobody. Pragnął mieć cały czas przy sobie Biecką. Kolejnego wieczoru, w teatrze, Zenon wsunął na palec Elżbiety pierścionek zaręczynowy.
XIX.
Jeszcze przed ślubem Zenona i Elżbiety Justyna Bogutówna zaczęła pracować w sklepie bławatnym pana Torucińskiego przy ulicy Świętojańskiej. Swoją posadę zawdzięczała Bieckiej. Zenon znał co prawda Torucińskiego, ponieważ czasami dawał ogłoszenia do gazety, lecz odwlekał rozmowę o Justynie. Elżbieta z kolei kupowała w sklepie wszystkie rzeczy, więc to do niej zwrócił się Zenon z prośbą o rozmowę z Torucińskim. Powiedział, że Biecka sama weszła w tą całą sprawę, kiedy wezwała Bogutównę, a teraz powinna mu pomagać.
Było wczesne popołudnie i Elżbieta dopiero po chwili zrozumiała, o co właściwie prosi ją Ziembiewicz. Po powrocie z Warszawy sądziła, że sprawa Justyny jest definitywnie zakończona, a dziewczyna wyjechała z miasta. Teraz na nowo się pojawiła, czekając na swoją porę. Odparła, że jest gotowa, choć w rzeczywistości cała ta sytuacja kojarzyła się jej z cierpieniem. Czuła, że tym razem musi stanąć u boku narzeczonego, że to ich wspólny problem.
Zenon tłumaczył, że Justyna od dawna marzy o tej posadzie, a on musi jej pomagać z oczywistych względów i nie może osobiście rozmawiać w tej sprawie, bo teraz musi być ostrożnym. Kiedy zgodziła się tak łatwo, stwierdził, że jest dobra i chciał pocałować jej rękę, lecz wyrwała mu ją zbyt gwałtownie, zaskoczona swoją reakcją. Była zła na Justynę, ale też jej współczuła, miała żal do Zenona, a przede wszystkim odczuwała zazdrość. Zapytała, czy Justyna będzie potrafiła pracować w sklepie. Odparł, że nie, bo w Boleborzy zajmowała się wyłącznie haftowaniem, ale od zawsze mówiła mu, że chciałaby być ekspedientką. Elżbieta najpierw załatwiła swoje sprawy, a potem przedstawiła swoją sprawę, ręcząc, że zna Justynę. Powtórzyła słowa Zenona, że dziewczyna jest uczciwa, pracowita i bezinteresowna. Kiedy wyszła do Zenona zapewniła go, że Toruciński obiecał jej przyjąć Bogutównę i że ma przyjść do niego następnego dnia.
Zenon cieszył się, że nie boryka się już sam z problemem Justyny, że teraz ciężar tej sprawy został rozłożony na dwie osoby, a cała historia powszednieje i znajduje swoje miejsce w jego wspólnym życiu z Elżbietą. Załatwienie pracy Bogutównie uspokoiło nieco Biecką, sądziła, że tym razem wszystko zostało zrobione i skończone. Jedynie Zenon wiedział, że nie będzie to takie łatwe. Justyna mieszkała teraz u Niestrzępów, na odległym Przedmieściu Chązebiańskim. Ziembiewicz dawał jej pieniądze, lecz Justyna zawsze znalazła jakiś powód, by prosić go ponownie o pomoc, a co więcej zaczęła mieć jakieś wymagania.
strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
|
Szybki test:
Pani Żancia po wizycie narzeczeństwa dała Bieckiej sygnet z herbem Ziembiewiczów i obiecała przesłać:a) bizuterię
b) meble
c) 500 rubli
d) bieliznę i obrusy
Rozwiązanie
Adela zmarła na:
a) żółtaczkę
b) gruźlicę
c) cholerę
d) tyfus
Rozwiązanie
Kiedy Zenon po raz pierwszy zobaczył Justynę Bogutównę w ogrodzie w Boleborzy miała:
a) dziewiętnaście lat
b) dwadzieścia lat
c) dwadzieścia dwa lata
d) szesnaście lat
Rozwiązanie
Więcej pytań
Zobacz inne artykuły:
Tagi:
• Ziembiewicz • Zenon Ziembiewicz • Granica Zofia Nałkowska • Granica Zofii Nałkowskiej • Granica opracowanie • Opracowanie Granicy Zofii Nałkowskiej • Streszczenie Granicy • Powtórka z Granicy • Biecka • Warstwy społeczne w Granicy