„Granica” - streszczenie szczegółowe
© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Dorota BlednickaWieczorem razem z matką była w teatrze, potem poszły na wspólną kolację. Pani Niewieska zapytała córkę, czemu nie wspomniała o swoich zaręczynach, o których dowiedziała się od Tczewskiej. Kiedy usłyszała, że Elżbieta zerwała z Zenonem, powiedziała, że najłatwiej jest zerwać, że o wiele trudniej jest wytrzymać. Poprosiła córkę, by wszystko jeszcze raz przemyślała. Gest matki wzruszył kobietę, lecz wiedziała, że ta chwila nie jest ich pojednaniem, bo zawsze tęskniła i zawsze czuła się niechcianym i niepotrzebnym dzieckiem.
XVIII.
Elżbieta przebywała w Warszawie już dwa miesiące. Przekonała się, że życie bez Zenona jest możliwe. Zbliżał się koniec lata, a ona jeździła ze znajomymi matki na spacery, ubierała się w nowe suknie, które Niewieska jej kupowała. Coraz bardziej odczuwała nieobecność Ziembiewicza, każdego wieczoru odczuwając rozczarowanie. Nie spodziewała się, że napisze do niej, jednak podświadomie oczekiwała jakiejś wiadomości od niego. Myśl, że narzeczony bez protestu pogodził się z jej odejściem, była dla niej równie ciężka, jak milczenie z jego strony. Jedynie ciotka napisała, że przestał przychodzić do kamienicy po tym, jak służąca go odprawiła. Coraz częściej zastanawiała się, czy jej decyzja była słuszna. Z czasem krzywda Justyny stała się czymś zupełnie nieważnym, bo przecież Zenon nigdy nie brał pod uwagę małżeństwa z Bogutówną. Jedynie sprawa dziecka pozostawała problemem. Dopiero teraz Elżbieta zrozumiała, że zbyt szybko zrezygnowała ze swojej miłości.
Niewieska oczekiwała na przyjazd męża, lecz nie rezygnowała ze spotkań z innymi mężczyznami. Najbliższym był Janek Sobosławski, którego Elżbieta poznała pierwszego dnia u matki. Dziwiła się, że dużo młodszy od matki Janek nie jest o nią zazdrosny, że nie ma żadnych pretensji ani podejrzeń. Przypominała sobie, że Zenon był zazdrosny o każdego obcego człowieka, który zjawiał się w jej domu. Często towarzyszyła matce i Sobosławskiemu, który zjawiał się na każde zawołanie Niewieskiej. Pozostali dwaj mężczyźni również przychodzili głównie po to, by uprzyjemniać życie matki. Rozmowa, na którą Elżbieta liczyła, przyjeżdżając do Warszawy, nie odbyła się.
Kiedy Biecka wracała do mieszkania kuzynki Kolichowskiego, u której się zatrzymała, doznawała uczucia, że przekracza granicę innego świata. Świętowska opowiadała jej o różnych ludziach. Wspominała Aleksandra Kolichowskiego, broniąc go w oczach Elżbiety, czując nadal do niego wdzięczność za okazywaną jej pomoc i dobroć. Opowiadała również o Cecylii, która w młodości lubiła się bawić i tańczyć. Był to obraz ciotki, który Biecka z trudem mogła sobie wyobrazić.
Kiedy pozostawała sama, rozmyślała o tym, co wydarzyło się przed jej wyjazdem. Stopniowo zaczynała usprawiedliwiać zachowanie Zenona, tłumacząc sobie, że bardzo musiał się męczyć sytuacją z Justyną. Zarzucała sobie, że z własnej woli straciła wszystko, co było dla niej wartościowe, że przecież powinna przy nim zostać, by razem mogli rozwiązywać problemy. Wiedziała też, że straciła wszystko bezpowrotnie i zdecydowała się wyjechać z matką za granicę, by nie wracać tam, gdzie był on. Sprawy potoczyły się jednak zupełnie nieoczekiwanie.
Tego dnia przyszła wcześniej do matki, ponieważ miały jechać na dworzec po Niewieskiego. Wtedy zobaczyła stojącego Zenona. Jej szczęście przeraziło ją, kiedy szła obok niego. Powiedział jej, że mogą być teraz razem, że wszystko jest zupełnie skończone. Czekał tak długo z odnalezieniem jej, by mieć pewność, że nic już nigdy nie stanie między nimi. Przyznała, że liczyła cały czas na to, że się do niej odezwie. Zenon zachwycał się jej wyglądem i nową sukienką. Obiecywał, że wrócą do miasta jak najszybciej, że wezmą ślub. Potem poszli do jego hoteliku. Kiedy Elżbieta leżała w jego ramionach, myślała, że musiała być szalona, pisząc do niego pożegnalny list.
strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
|
Szybki test:
Walerian Ziembiewicz po stracie majątku swojego i żony, objął stanowisko:a) administratora
b) rządcy
c) urzędnika
d) dyrektora
Rozwiązanie
Marian Chąśba pożyczał od Elżbiety:
a) pieniądze na jedzenie
b) pieniądze na hazard
c) książki
d) przybory toaletowe
Rozwiązanie
Pani Żancia po wizycie narzeczeństwa dała Bieckiej sygnet z herbem Ziembiewiczów i obiecała przesłać:
a) bieliznę i obrusy
b) bizuterię
c) 500 rubli
d) meble
Rozwiązanie
Więcej pytań
Zobacz inne artykuły:
Tagi:
• Ziembiewicz • Zenon Ziembiewicz • Granica Zofia Nałkowska • Granica Zofii Nałkowskiej • Granica opracowanie • Opracowanie Granicy Zofii Nałkowskiej • Streszczenie Granicy • Powtórka z Granicy • Biecka • Warstwy społeczne w Granicy